Reishi Mycelium na húb kolíky 100 ks.

Oferowana grzybnia sprzedawana jest w postaci drewnianych kołków przerośniętych grzybnią reishi.

Czas trwania zbiorów: 3-8 lat

Miejsce uprawy: zacienione miejsce w ogrodzie

Pierwsze zbiory: 6-12 miesiecy

Zbiór ogółem: 0,5 kg – 2 kg

Temperatura hodowli: +20ºC ~ + 25ºC

Nakład pracy: średni

Ilość kołków: 100 szt

Wspaniałe właściwości lecznicze:

• stosuje się go w leczeniu nowotworów piersi, macicy, prostaty, żołądka, nerek, wątroby, trzustki, mózgu, przełyku, gardła, płuc, okrężnicy
• pomaga w leczeniu schorzeń układu sercowo-naczyniowego
• pomaga w obniżeniu wysokiego ciśnienia krwi oraz obniża poziom cholesterolu we krwi
• skuteczna w leczeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli, astmy oskrzelowej oraz innych chorób o podłożu alergicznym
• posiada wszechstronne działanie przeciw wirusowe oraz przeciw bakteryjne
• opóźnia procesy starzenia organizmu
• stosuje sie również w procesie leczenia zapalenia opon mózgowych

Lakownica lśniąca Reishi (Ganoderma lucidum) należy do skarbów medycyny chińskiej. W publikacjach medycznych został sklasyfikowany na pierwszym miejscu spośród 120 roślin mających istotne znaczenie dla organizmu człowieka. W Japonii jest ten grzyb stosowany od tysięcy lat w leczeniu przeróżnych chorób przewlekłych. Wszyscy nazywają go grzybkiem nieśmiertelności.

Owocniki tworzące się w naturze są płaskie, prawie koliste lub nerkowate, na krótszym lub dłuższym bocznym trzonie. Kapelusz jest barwy czerwonej do wiśniowobrązowej, a starszy czerwonobrązowo czarny, błyszczący jakby lakierowany. Brzeg owocnika jest charakterystycznie jasny, barwy białej lub żółtej. Miąższ jest twardy, po wyschnięciu zdrewniały. Grzyb wygląda jakby był wykonany z laki, stąd też wzięła się jego polska nazwa. Na świecie istnieje wiele odmian lakownicy lśniącej, które różnią się zabarwieniem owocników – od żółtego, poprzez czerwony, purpurowy do prawie czarnego. W uprawie, w zależności od warunków panujących podczas tworzenia owocników, mogą przybierać one formę talerzykowatą lub wydłużoną, wielokrotnie rozgałęzioną.

Kołki należy umieścić w ściętym zdrowym pniu drzewa liściastego. W odstępach co 15 cm wiercimy w pniu otwory o średnicy co kołki i głębokości większej o 1 cm od ich długości.

Najlepiej udaje się uprawa na drewnie brzozy, olchy,dębu czerwonego buku. Zaszczepione grzybnią pniaki umieszcza się w stertach w wilgotnych miejscach, najlepiej wśród krzewów i zarośli. Należy chronić uprawę przed silnym nasłonecznieniem i wiatrami. Uprawa może być zakładana od początku czerwca do końca lipca na otwartym terenie lub przez cały rok w pomieszczeniach ogrzewanych.