Irán Saffron - 5G originál

Szafran typu Sargol, oryginalny i naturalny -  prosto z Iranu 5g

Jest uprawiany w Iranie, bez dodatków, 100% naturalny

• tylko najbardziej ceniona część znamion słupka kwiatu szafranu uprawnego

Jego doskonała jakość sprawia, że jest uważany za jeden z najlepszych na świecie.

Nasz szafran pochodzi z najwyższej części kwiatu krokusa uprawnego tzn. „Sargol”, który jest kupowany bezpośrednio z prywatnego gospodarstwa i sprowadzany do Polski bez żadnych pośredników.

Farma krokusów, z której pochodzi nasz szafran, znajduje się na północy prowincji Khorasan w Iranie, gdzie produkuje się najwięcej szafranu na świecie.

W Iranie szafran jest używany nie tylko do gotowania, ale także do produkcji naturalnych barwników i leków. 

Szafran typu Sargol to najcenniejsza przyprawa świata i zarazem najlepszy gatunek szafranu.

Charakteryzuje się intensywnym czerwonym kolorem i lepszym smakiem niż jego odpowiedniki z innych krajów. Sargol jest najbardziej szlachetnym i najdroższym rodzajem szafranu, gdyż są to selekcjonowane same czerwone końcówki pręcików kwiatów krokusa bez żółtej łodygi. Różnice w typach szafranu obrazuje poniższa grafika:

Kraj pochodzenia: Iran

Wyprodukowano przez: SerceOliwy.pl

Masa netto: 5 gram.

Jak uprawiany jest szafan?

Szafran otrzymywany jest z wysuszonych znamion słupka kwiatu szafranu uprawnego (czyli z krokusa uprawnego z łac. Crocus sativus). Na zebranie 1 kg szafranu, potrzeba 150 tys. znamion (nitek) tych kwiatów i 40 h pracy, gdyż szafran jest zbierany i przetwarzany ręcznie, co jest niezwykle pracochłonne. Z tych powodów szafran jest najdroższą przyprawą na świecie. Do dziś docenia się jej gorzki, miodowo-korzenny smak oraz właściwości odżywcze.

Szafran osiąga ok. 20–30 cm długości. Na jednej roślinie można znaleźć od 5 do 11 liści.

Jakie składniki zawiera szafran?

W składzie szafranu wyróżnia się spore ilości witamin z grupy B (głównie B1 i B2), a także olejki eteryczne, glikozydy, pikrokrocynę, safranal, karotenoidy, pektyny oraz tłuszcze i cukry.

Safranal jest głównym składnikiem aktywnym olejku eterycznego znajdującego się w znamieniu słupka rośliny. Odpowiada za charakterystyczny zapach i lekko gorzki, miodowo-korzenny smak.

Jest cennym źródłem białka – 11,4 g w 100 g przyprawy. Co ważne, choć zawiera 65,3 g węglowodanów, jest zarazem pozbawiony cukrów prostych, dlatego nie powoduje wyrzutów insuliny i korzystnie wpływa na kondycję psychofizyczną. Co więcej, jest również bogatym źródłem cennych witamin: C, B6, A, a także ryboflawiny, kwasu foliowego, niacyny i tiaminy. Występują w nim również liczne minerały: potas, selen, miedź, wapń, żelazo, fosfor, cynk czy sód.

Właściwości szafranu:

• pobudza apetyt
• działa przeciwbólowo
• uspokaja i relaksuje
• działanie kojące na męczący kaszel, dotykający astmatyków oraz przewlekłe nieżyty dróg oddechowych
• posiada właściwości antyoksydacyjne, co powoduje spadek peroksydacji lipidów oraz wzrost poziomu glutationu w błonie śluzowej żołądka. Wszystko to składa się na działanie przeciwwrzodowe
• wykazuje hamujące działanie na 3 linie komórkowe raka jelita grubego (głównie dzięki krocynie) 
• charakteryzuje się czynnością obniżającą ciśnienie krwi, a nawet może zapobiegać występowaniu miażdżycy tętnic.

Wartości odżywcze szafranu (w 100 g/w 1 łyżeczce, tj 2,1 g)

• Wartość energetyczna - 310/7 kcal
• Białko ogółem - 11.43/0.24 g
• Tłuszcz - 5.85/0.12 g
• Węglowodany - 65.37/1.37 g
• Błonnik - 3.9/0.1 g

Witaminy

• Witamina C – 80.8/1.7 mg
• Tiamina – 0.115/0.002 mg
• Ryboflawina – 0.267/0.006 mg
• Niacyna - 1.460/0.031 mg
• Witamina B6  - 1.010/0.021 mg
• Kwas foliowy -  93/2 µg
• Witamina A – 530/11 IU

Minerały

• Wapń – 111/2 mg
• Żelazo - 11.10/0.23 mg
• Magnez - 264/6 mg
• Fosfor - 252/5 mg
• Potas - 1724/36 mg
• Sód – 148/3 mg
• Cynk - 1.09/0.02 mg

Kwasy tłuszczowe

• Nasycone - 1.586/0.033 g   
• Jednonienasycone - 0.429/0.009 g
• Wielonienasycone - 2.067/0.043 g

Jak używć SZAFRANU?

Nitki szafranu: Jeśli używasz nitek szafranu należy potrzebną ich ilość pognieść i zanurzyć w płynie np. mleku, wodzie lub innym płynie, zgodnie z przepisem. Zaledwie kilka nitek SZAFRANU dodanych do dań nadaje im intensywnie żółty kolor.

Mielony szafran: Jeżeli używasz zmielonego szafranu (uwaga, łatwo go sfałszować!), rozpuszczamy go w płynie lub mieszamy z mąką do ciast.

Przedawkowany nie tylko psuje potrawę, ale może zagrażać zdrowiu, toteż należy go używać z umiarem. Przygotowując potrawy z dodatkiem tej przyprawy należy pamiętać, że uzupełnienie dania o nią w początkowej fazie przygotowywania nadaje jej intensywny żółty kolor, natomiast w końcowej fazie pozostawia widoczne, rdzawe nitki. Idealnie pasuje do dań z ryżem, makaronem, zup, jak również pierogów.

Możliwe skutki uboczne

Szafran ma bardzo korzystny wpływ na organizm, ale trzeba go przyjmować z umiarem. W przeciwnym razie może stwarzać zagrożenie dla zdrowia. Możliwymi skutkami ubocznymi są między innymi nudności, ból głowy, brak apetytu, senność, zmęczenie czy uczucie niepokoju. Przyjmowanie przyprawy w dużych dawkach może przyczynić się do poronienia, dlatego nie zaleca się jego spożywania przez kobiety w ciąży. Trzeba też podkreślić, że spożycie przez człowieka 20 gramów szafranu może spowodować jego śmierć.

Dobrze jest także ograniczyć jego stosowanie u dzieci. Nie ma bowiem informacji dotyczących bezpiecznych dawek dla najmłodszych. Poza tym dziecko może być na niego uczulone.